5 Batalion Remontowy
Odznaka pamiątkowa 5 brem | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
10 VII 1967 |
Rozformowanie |
31 XII 1998 |
Tradycje | |
Nadanie sztandaru |
11 X 1987 |
Rodowód |
27 RWNS |
Dowódcy | |
Pierwszy |
ppłk Tadeusz Kołba |
Ostatni |
ppłk Wojciech Palus |
Organizacja | |
Numer | |
Dyslokacja |
Gubin |
Rodzaj sił zbrojnych |
Wojska Lądowe |
Rodzaj wojsk |
logistyka |
Podległość |
5 DPanc, 5 DZ |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/5_DPanc_1989.png/240px-5_DPanc_1989.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8f/5_DZmech_1998.png/240px-5_DZmech_1998.png)
5 Batalion Remontowy (5 brem) – samodzielny pododdział logistyczny Wojska Polskiego.
Batalion sformowany został na podstawie zarządzenia szefa sztabu 5 SDPanc Nr 078 z 7 lipca 1967 roku[3], w garnizonie Gubin, w koszarach przy ulicy Poznańskiej (dzisiejsza Kresowa), w wyniku połączenia 20 Ruchomego Warsztatu Naprawy Czołgów w Słubicach (JW 3625), 27 Ruchomego Warsztatu Naprawy Samochodów w Gubinie (JW 3876) i 19 Dywizyjnego Warsztatu Uzbrojenia w Gubinie (JW 4158).
Jednostka wchodziła w skład 5 Saskiej Dywizji Pancernej (od 1990 roku - 5 Dywizji Zmechanizowanej).
Batalion rozformowany został w terminie do 31 grudnia 1998 roku. Przed rozformowaniem funkcjonował w oparciu o etat wojenno-pokojowy Nr 30/337/0.
Symbole batalionu
[edytuj | edytuj kod]Uroczyste wręczenie sztandaru odbyło się w dniu 11 października 1987 roku na Placu Wdzięczności w Gubinie. Aktu wręczenia dokonał Szef Służb Technicznych zastępca dowódcy SOW płk Antoni Goliszewski. Sztandar odebrał dowódca 5 brem ppłk Ryszard Kuźniacki, a następnie przekazał pocztowi sztandarowemu w składzie: kpt. Janusz Koliński, chor. Marek Górniak, sierż. Remigiusz Lisiecki. Pożegnanie sztandaru odbyło się w dniu 12 września 1998 roku. Pożegnania dokonał dowódca 5 brem ppłk mgr inż. Wojciech Palus oraz delegacje byłych żołnierzy zawodowych i pracowników cywilnych batalionu. W dniu 21 października 1998 roku sztandar 5 brem przekazano do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie
Odznaka pamiątkowa
Odznaka 5 batalionu remontowego oparta jest na krzyżu maltańskim o wymiarach 41 x 41mm, ramionach pokrytych czarną emalią z obramowaniem srebrzystym. W centralnej części odznaki umieszczony został herb miasta Gubina -fundatora sztandaru dla batalionu. Umieszczenie herbu nastąpiło za zgodą Rady Miejskiej i na mocy uchwały Nr 138/1217/97 Zarządu Miasta Gubina z dnia 1 lipca 1997 roku. Na ramionach krzyża srebrzyste cyfry upamiętniające datę sformowania batalionu "VII - 1967", oraz inicjały batalionu "5 brem". Ramiona krzyża zwieńczone srebrzystym kołem zębatym, symbolizującym rodzaj wojsk. Odznakę zaprojektował oficer społeczno-wychowawczy batalionu kpt. Aleksander Podoliński. Wykonanie 150 odznak o numerach 01 do 150, zlecono pracowni grawerskiej pana Jarosława Jakubowskiego w Poznaniu. Pierwsze wręczenie odznak odbyło się dnia 19 września 1997 roku z okazji 30 rocznicy powstania 5 brem.
Dowódcy batalionu
[edytuj | edytuj kod]- ppłk Tadeusz Kołba (1967-1972)
- ppłk Mieczysław Lutyński (1972-1977)
- mjr Ryszard Ostrowski (1977-1979)
- ppłk Ryszard Kuźniacki (1979-1992)
- ppłk Roman Wiśniewski (1992-1995)
- ppłk Wojciech Palus (1995-1998)
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/Znak_5brem.png/150px-Znak_5brem.png)
Dowództwo i sztab
- kompania remontu pojazdów gąsienicowych
- 2 plutony remontu czołgów
- pluton remontu pojazdów gąsienicowych i sprzętu inżynieryjnego
- kompania remontu uzbrojenia i elektroniki
- pluton remontu uzbrojenia
- stacja kontrolno – remontowa
- kompania remontu pojazdów kołowych
- 2 plutony remontu pojazdów kołowych
- pluton remontu transporterów kołowych
- pluton robót specjalnych
- drużyna naprawy elektronicznej i ładowania akumulatorów
- drużyna spawalnicza
- 2 drużyny ślusarsko – mechaniczne
- drużyna kowalsko – blacharska
- pluton remontu sprzętu łączności
- 2 drużyny remontu
- pluton ewakuacji
- pluton zaopatrzenia
- 2 drużyny zaopatrzenia
- drużyna gospodarcza
- pluton medyczny
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Oleśnicy
- ↑ Zdjęcie wykonane w 2014 roku
- ↑ „Nasza Kresowa - Pismo 5 KDZ” s. 2
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Edward Kospath-Pawłowski: 5 Dywizja Piechoty w dziejach oręża polskiego. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 1997. ISBN 83-87103-20-9.
- Zdzisław Sawicki: Mundur i odznaki Wojska Polskiego : czas przemian. Warszawa: "Bellona", 1997.
- „Nasza Kresowa - Pismo 5 KDZ” Aleksander Podoliński Zarys historii 5 brem s.2-3